Etxebizitza urte luzez ia abandonatuta egon zen eta esku-hartze globala behar zuen.
Ez zen teilatua berritzeko obra soil bat. Proiektuak etxearen birgaitze osoa, lursailaren berreskurapena, hainbat egitura-lan, handitze bat eta eraikinaren prestazioen hobekuntza sakona barne hartzen zituen, betiere jatorrizko eraikuntzaren nortasuna mantentzeko helburuarekin.
Helburu nagusietako bat euskal arkitektura tradizionalaren izaera, proportzioak, materialak eta xehetasunak errespetatzea izan zen, aldi berean eraikuntza-soluzio berriak eta multzoan integratutako handitze garaikide bat txertatuz.
Proiektua Atienza Maure arkitektura estudioarekin lankidetza estuan garatu zen, bai konponbide teknikoetan, bai etxebizitzaren xehetasun berezi ugaritan.
Estalkian egindako esku-hartzea osoa izan zen.
Egitura benetan zer egoeratan zegoen aztertzeko beharrezko elementuak desmuntatu ziren. Egoera onean zeuden zatiak mantendu ziren, eta hondatuta zeuden gapirio eta egurrezko elementuak konpondu edo ordezkatu ziren.
Isolamendu termikoa zuzenean estalkian integratu zen, etxebizitzaren portaera energetikoa nabarmen hobetuz eta eraikinaren izaera mantenduz.
Estalkiko egurrezko aurrealdeko erremateak ere erabat berritu ziren, lotura, hegal eta xehetasun ikusgarriei arreta berezia eskainiz.
Euri-urak husteko aurreko sistema zinkezko kanaloi eta jaitsiera berriekin ordezkatu zen, iraunkortasun handiko eta mota honetako birgaitze baterako bereziki egokia den irtenbidea erabiliz.
Estalkiko elementuen banaketa ere berrikusi zen. Proiektuan aurreikusitako teilatu-leihoak jarri ziren, erabilgarriak ez ziren tximinia zaharrak kendu ziren eta tximinia berri bat beste kokapen batean egin zen, estalkiaren konposizioan behar bezala integratuta.
Obrak, gainera, egurrezko egituraz egindako handitze garrantzitsu bat barne hartu zuen, lehendik zegoen eraikinarekin lotuta eta multzoan egituralki zein estetikoki integratzeko diseinatuta.
Etxebizitzaren birgaitze osoa konplexutasun handiko obra izan arren, estalkiaren exekuzioa azkarren konpondu ahal izan genuen faseetako bat izan zen.
Aurretiko prestaketari, taldeen koordinazioari eta eraikuntza-soluzioen definizioari esker, teilatuaren zati nagusia gutxi gorabehera bi astetan egin zen.
Horrek ez du esan nahi lan sinplea denik. Eraikin zahar batean lan egiteak lehendik dagoena etengabe aztertzea, konponbideak egokitzea eta obra ireki arte guztiz definitu ezin diren lotura eta xehetasunak konpontzea eskatzen du.
Proiektu honetan Atienza Maure estudioarekin eskuz esku lan egin genuen, haien ikuspegi arkitektonikoa eta gure exekuzio-esperientzia uztartuz. Helburua ez zen soilik etxe bat birgaitzea, baizik eta haren izaera berreskuratzea eta euskal arkitekturaren esentzia mantentzea, elementu berriak hizkuntza koherente batean integratuz.
Xehetasun askok arreta berezia eskatu zuten, mota honetako proiektuetan arkitektura ez baita planoetan amaitzen: obran bertan ere definitzen da, proportzioak, loturak, egurrak, hegalak, estalkiak eta akaberak elkarrekin landuz.
Emaitza urte luzez abandonatuta egon ondoren erabat berreskuratutako etxebizitza bat da.
Etxea birgaitu da, estalkia berritu da, isolamendua hobetu da, beharrezko egitura-elementuak konpondu dira, euri-uren hustuketa sistema ordezkatu da, tximiniak eta teilatu-leihoak berrantolatu dira eta egurrezko handitze berri bat eraiki da.
Lan guztia etxebizitzaren izaera eta euskal arkitektura tradizionalarekiko lotura mantenduz egin da.
Guretzat, estalkia mota honetako obrak ulertzeko dugun moduaren adibide ona da: teknikoki osoa den esku-hartzea, azkar eta zehaztasunez gauzatua, baina betiere eraikin osoaren ikuspegi baten barruan integratua.
Xehetasun bereziz betetako birgaitze konplexua, non arkitekturak eta eraikuntzak koordinazio estuan lan egin behar izan duten etxearen historia errespetatzen duen eta haren bizitza berrira egokitzen den emaitza lortzeko.